![]() |
||||||||
![]() |
||||||||
| Anonimowe poradnictwo mailowe | Pomoc | Partnerzy | ||||||||
| Menu: | ||||||||
| Krok 1. Decyzja | ||||||||
| Krok 2. Co powinnaś wiedzieć | ||||||||
| Krok 3. Rodzice adopcyjni | ||||||||
| Krok 4. Twoja rodzina i dzieci | ||||||||
| Doświadczenia | ||||||||
|
|
Podejmowanie decyzji o oddaniu dziecka do adopcji i samo zrzeczenie to bardzo ciężki okres w Twoim życiu. Nie jest to temat do chwalenia się ani do pogaduszek na imieninach. Może dźwigasz go sama i chwilami masz już dość milczenia - chciałbyś się przed kimś wygadać, wyżalić czy poradzić. Wiem, że to może być trudne i bolesne, ale należy porozmawiać z dziećmi, które wychowujesz. Jeśli są jeszcze małe i myślisz, że nic nie rozumieją, może masz rację. Ale w przyszłości należy im się prawda o rodzeństwie. Dzieci starsze na pewno zauważyły zmiany w Twoim wyglądzie i zachowaniu, może podsłuchały rozmowę lub skojarzyły pewne fakty. Nie okłamuj ich, że tylko tak przytyłaś, albo, że dziecko zmarło. Nie obwiniaj ich - nie mów, że to dla nich lub przez nich. Dzieci nie mają z tym nic wspólnego, to decyzja dorosłych. Powiedz im prawdę, aby nie musiały się domyślać, snuć wyobrażeń o tym, co się stało z dzieckiem. Poczują się pewniej, gdy powiesz im o adopcji i że rodzeństwo jest bezpieczne. Może w przyszłości będą chciały się odszukać i poznać. Dzieci mogą być smutne i złe na Ciebie - pozwól im na te uczucia, to ich sposób na poradzenie sobie z żalem. |
|||||||
![]() |
||||||||